از قرنطینه می نویسم

ترس چیزیه که همه شکلش رو داریم تجربه می کنیم
نمیدونم ته این راه چیه
ولی به نظرم یا رستگاریه یا نابودی کامل
حد وسطی فک نمیکنم داشته باشه
ولی سعی می کنم از همین لحظه از همین قرنطینه اجباری حتی لذت ببرم
که عمر خیلی گذرا و مسخره ست .
شاید هفته ی بعد یا ماه بعد اوضاع بدتر شه و به این حرفم بخندم
ولی مطمئنم اگه زنده بمونم چند سال بعد ممنون خودم هستم که وسط سیاهی نقطه های سفید رو پیدا کردم ..

اینو برای دوستی کامنت کردم و فک کردم بد نیست اینجا بمونه ..